Curitiba!

Eindelijk weer eens in de echte bewoonde wereld! Wat had ik hier naar uitgekeken. In Indaial is niet echt veel te doen, in Blumenau iets meer. Maar een echte grote stad is het ook weer niet. Curitiba heeft bijna 2 miljoen inwoners en mag hier dan wel klein genoemd worden, voor mij is het een grote stad.  

Na een uurtje of 4 rijden, reden we op een brug toen plotseling de skyline opdook. Wat was ik blij om dat te zien! Eindelijk weer op normale geasfalteerde wegen rijden, werkende stoplichten en langs de kant van de weg (luxe) autodealers zien in plaats van autokerkhoven. Het doel van de trip: op kraamvisite gaan. Het nichtje van mijn vader heeft 3 weken geleden een tweeling gekregen. Een jongen, Joao Ricardo en een meisje, Olivia. Voor mij gelijk een mooie kans om de stad te zien.

Helaas heb ik vooral de eetkamer van het appartement gezien. We hebben in de paar uur dat we er waren, 4 keer aan tafel gezeten. De laatste keer ben ik er maar gewoon bij gaan zitten zonder iets te eten, want een half uur eerder aten we ook al.

Ondanks dat we voor de baby’s kwamen, ben ik samen met mijn zus ook nog even kort door de stad gaan rijden. Niet heel erg slim om dat op een zaterdagmiddag tussen 3 en 4 te doen, maar het is beter dan niets. De mall hebben we maar overgeslagen, want zelfs in Eindhoven wil ik op dit tijdstip zo ver mogelijk van de stad zijn. Laat staan in een stad die 8 keer zo groot is.

Wat ze zeggen over de grote steden en de helikopters, klopt helemaal. De rijkere inwoners verplaatsen zich inderdaad met dit vervoersmiddel omdat het met de auto gewoon te langzaam gaat. Op de parkeerplaats van het park waren dan ook speciale helikopterparkeerplaatsen. Ze kwamen regelmatig overvliegen. Vreemd, maar wel grappig om te zien!

Ik mag dan niet heel veel van Curitiba gezien hebben, maar ik vind het echt een prachtige stad. Echt Braziliaans, Blumenau is toch echt Duits. En omdat 4 uur rijden hier niets is, verwacht ik dat ik sowieso nog een keer terugkom. Hopelijk kan ik dan wel rustig rondlopen in de stad en vooral veel foto’s maken!

(De site werkt niet. De foto’s willen niet laden. Ik heb geen flauw idee waarom, maar ik blijf het proberen!)

Advertenties

18.2

Dat het een rare verjaardag was, betekende niet dat ik me helemaal niet vermaakt heb. Mijn feestje was erg leuk. Er werd in het Portugees gezongen en natuurlijk was er ontzettend veel (typisch Braziliaans) eten. De taart moest volgens een traditie gesneden worden. Met het mes ondersteboven, dat zou geluk moeten brengen. Verder heb ik nog ontzettend moeten lachen om mijn jongste broertje uit mijn derde gezin. Het kleine vijfjarige jochie kwam binnenrennen en riep dat ik er wel erg goed uitzag voor een 81-jarige!! De taart stond namelijk verkeerd, zodat het op de foto wel weer goed zou zijn. Maar dat begreep hij dus niet helemaal…

Maandag werd er op school ineens keihard door de luidsprekers geroepen: ‘SOPHIE, HAPPY BIRTHDAY!!!! WE LOVE YOU!!” Gelukkig probeerden ze niet ‘lang zal ze leven’ te zingen door de microfoon en deden ze dat ‘maar’ op het schoolplein, want ik denk niet dat de anderen leerlingen in de lokalen en rest van de school erg blij mee zouden zijn geweest. Maar wel ontzettend lief!! Sowieso ben ik door iedereen gefeliciteerd, leraren, andere leerlingen. Dus hoewel het echt heel raar was om hier mijn verjaardag te vieren, heb ik wel een leuke en speciale dag gehad!!

P.S. De verbinding is sinds een paar dagen erg slecht, dus de foto’s die bij dit verslag horen komen later nog. Tot nu toe is het uploaden steeds mislukt, maar ik blijf het proberen!

18.1

2012_0092012_0062012_0022012_010

De eerste foto’s van mijn verjaardag. Het feestje werd gehouden naast het huis van avó en avô. Hoewel het echt ontzettend aardig van mijn familie was om dit voor mij te organiseren, was het ook raar. Raar omdat een ‘nieuwe’ familie echt blij voor je is en er een hele leuke dag van probeert te maken, maar eigenlijk wil je op zo’n dag het liefste thuis zijn bij je eigen familie en vrienden. De enorme hoeveelheid post met herinneringen en verhalen die ik gekregen heb uit de hele wereld, hielp niet echt mee. Nu, 2 dagen later, vind ik deze stapel post juist super. Het is echt fijn om van iedereen iets te horen. Voordat ik vertrok wist ik al wel dat deze dag vreemd zou worden, maar je kunt je er niets bij voorstellen. Het vreemdste moment vond ik vooral toen ik ’s nachts na het uitgaan, buiten stond. Daar stond ik dan. IJskoud en om me heen stond iedereen in het Portugees te praten en te lachen. Het is toch anders dan dat je je vooraf voorstelt. Het is jouw 18e verjaardag en die vier je met mensen die je pas een paar keer of zelfs nooit eerder gezien hebt. Vreemd.

18!!!

2012_0482012_047

Vandaag is mijn verjaardag! 18 jaar alweer! Echt heel vreemd om dat zo ver van je familie en vrienden te vieren, maar aan de andere kant heb ik ook hier mijn familie en vrienden. Vanmiddag heeft mijn gezin een feestje voor me georganiseerd. Je zou het een surpriseparty kunnen noemen, maar omdat ik er al een beetje vanaf weet, klopt dat niet helemaal meer. In ieder geval wil ik iedereen echt ONTZETTEND bedanken voor alle verjaardagswensen, -kaarten, pakketjes en leuke mailtjes! Echt heel erg fijn om te lezen!!

P.S. Foto’s van mijn verjaardag komen dus nog, aangezien ik het vanmiddag en vanavond pas echt ga vieren. Vanavond gaan we uit, dus school gaat morgen niet lukken denk ik….

 

Madonna

2012_0982012_0932012_096

Meet Madonna. Compleet met roze gelakte nageltjes en bijpassende strikjes in het haar, beschermt ze het huis van mijn oudtante echt perfect. Met de chihauhau’s Tina (Turner) en (Sylvester) Stalone vormt ze een sterk trio. Gelukkig heeft de tante ook nog 3 hele enge boxers achter de hand, want hoewel Madonna er erg schattig uitziet, inbrekers afschrikken zal haar niet lukken.